Wigilia Bożego Narodzenia była obchodzona w moim domu od zawsze. U Pawła tego zwyczaju nie było, stąd pojawiła się konieczność podjęcia decyzji o tym , jak będziemy obchodzić wspólnie ten czas. Chcieliśmy pogodzić nasze przekonania i zwyczaje tak, by w żaden sposób nikogo nie urazić, czy też zmuszać do rzeczy, których nie przyjmuje. Zdecydowaliśmy się, że kolacja wigilijna u nas będzie. Paweł zatroszczył się o to, by obok uroczystej kolacji była też modlitwa i czytanie fragmentu Ewangelii według św. Łukasza dotyczącego narodzin Jezusa. Przełamałyśmy się opłatkiem z dziewczynkami. A potem już wspólnie razem życzyliśmy sobie nawzajem i naszym najbliższym. Na stole, przykrytym białym obrusem, ustawiliśmy tradycyjnie jedno nakrycie więcej niż jest uczestników wieczerzy dla niezapowiedzianego gościa.
W tradycji chrześcijańskiej ten dzień Wigilijny poprzedzał święto Bożego Narodzenia. W kościele katolickim został on ustalony na 24 grudnia, w innych kościołach chrześcijańskich obchodzony jest w innym dniu. W wielu wyznaniach chrześcijańskich nie przywiązuje się szczególnej uwagi do narodzin Chrystusa.
Szczególnie dla nas ważne były miłe odwiedziny rodziców Pawła podczas Świąt. Spędziliśmy miło czas głownie przy popisach artystycznych dziewczyn, które z chęcią śpiewały nam kolędy. Niestety, chyba z przejęcia :))), nie zrobiliśmy zdjęć :(((
